وبلاگ یعنی زندگی

به دلایل زیر هر چی میگذره به نعمت وبلاگ بیشتر پی می برم و وجودش را جز بزرگترین نعمت های زندگی ام می دونم:

1- وقتی میام یک چیزی بنویسم هی فکر میکنم ارزش نوشتن داره؟ بعد که کلی زور می زنم و چند خطی می نویسم و اون چند خط را می خونم، به مسخره بودن چیزهایی که تو ذهنم بوده پی می برم. چیزهایی که ارزش نوشتن را ندارن.

یک جورایی احساس می کنم کل دستاوردم از زندگی فقط اونهاییِ که میشه بنویسم. یعنی هر کاری و هر فکری و هر چیزی را که بخونم و موقع نوشتن، خودم باهاشون رابطه برقرار نکنم، انگار که هیچ دستاوردی نداشتم.

2- عاشق خوندن پست های قدیمی ام. به خصوص حالا که بیشتر از سه سال از عمر اینجا میگذره و خیلی از مشکلاتم را با خوندن پست های قبلی تونستم حل کنم.

 یک چیزی هست تو مدیریت که بهش میگن "مدیریت اقتضایی". یعنی هر تصمیم مدیریتی باید مقتضیات زمان خودش را لحاظ کنه. مثلا اگر کارخونه ای زنجیر چرخ و میل گرد تولید می کنه و سال گذشته به دلیل افزایش دمای هوا بیشتر تولیداتش را به میلگرد اختصاص داده، دلیلی نداره که امسال هم اون کار را بکنه. شاید امسال لازم باشه که بیشتر زنجیر چرخ تولید کنه و این به معنی تصمیم اشتباه سال قبل نیست.

 تو زندگی آدم هم یک وقت هایی پیش میاد که هی با خودش فکر میکنه آخه این چه تصمیم اشتباهی بوده که من اون موقع گرفتم، در حالی که عقل و نوع نگاه آدم ها مدام در طول زندگی در حال تغییرِ و باعث میشه که آدم ها در شرایطی تقریبا مشابه ولی زمانی متفاوت، تصمیمات کاملا متناقضی بگیرند ولی باید یادمون باشه که  در اون مقطع زندگی تصمیم درستی گرفتیم و لزومی نداره که انقدر خودمون را سرزنش کنیم.

خوندن پست های قدیمی بهترین ابزارِ که آدم حال و هوای قدیمای خودش یادش بیاد و بفهمه که چرا فلان موقع فلان تصمیم را گرفته.

3- خوانده شدن، دیده شدن، نقد شدن و یک اثری را به جا گذاشتن یک حسیِ که با هیچ چیزی تو دنیا نمیشه عوضش کرد. 

ته نوشت: بیشتر از سه سال از عمر اینجا داره میگذره و چیزهایی که از اینجا یاد گرفتم  را تو هیچ جایی به جز اینجا نمیتونستم به دست بیارم. از شما برای این همه حس های خوبی که دارین ممنونم. از اینکه اینجا را می خونین ممنونم از اینکه هستین تا بتونم باشم ممنونم.

و اینکه  که همیشه خودم را تو خیلی چیز ها مدیونتون می دونم.  

/ 1 نظر / 10 بازدید
سما

[لبخند] بدي وبلاگ اينه كه نمي شه ولش كرد...گوشه ذهنت هست...ولي نمي دونم اين يعني بدي يا نه ...