بازی مافیا

خیلی ها این بازی را کردن. معمولا توی شب نشینی ها و الواتی های ایام عید، دیگر همه یکبار اون را تجربه کردن.

برای اونهایی که نکردن:

اصول بازی اینه که یک نفر خدا میشه و بقیه که از شش نفر تا بی نهایت می تونه باشد، شهروند، دکتر، پلیس و ... میشن.

خدا یک سری کارت هایی را بین همه پخش میکنه که روش هویت واقعی افراد نوشته شده، بعد اعلام میکنه که شب شد تا همه چشم هاشون را ببندن، بعد میگه مافیا ها چشماشون را باز کنن تا هم دیگر را بشناسند و بعدش چشم هاشون را ببندن و ...

خلاصه کل بازی اینه که آدم های خوب باید آدم های بد را از روی حرف ها، حرکات و نحوه رای دادنشون برای کشتن بقیه شناسایی کنن تا برنده بشن.

آدم بدهایی تو این بازی برنده میشن که بهتر بتونن با حرف هاشون بقیه را خر کنن و  خوب نقش بازی کنن.

از اون طرف هم آدم خوب هایی برنده میشن که بهتر بتونن راست و دروغ را تشخیص بدن.

حالا به نظرتون ما هر روز با همه آدم ها، مافیا بازی نمی کنیم.

فقط بعضی روز ها مافیا و بعضی روزها شهروند.

خوبیه این بازی اینه که وقتی میفهمی مافیا هستی خیلی خوب می تونی حس آدم هایی که الان به هر دلیلی مجبورن در جایگاه بدی باشن  را درک کنی و از اون طرف هم حس آدم های ساده ای که به راحتی دارن خر میشن.

 این واقعیت را باید قبول کنیم که خیلی وفت ها تو زندگیمون داریم نقش بازی می کنیم.

/ 5 نظر / 2 بازدید
نسيم

سلام من تاحالا مافیا بازی نکردم بنظر جالب میاد ولی واقعا "وقتی میفهمی مافیا هستی خیلی خوب می تونی حس آدم هایی که الان به هر دلیلی مجبورن در جایگاه بدی باشن را درک کنی " اینطوریه؟

هیوا

خیلی وقتها هم نه همیشه داریم نقش بازی می کنیم... به نسیم: آره خیلی سخت نیست...چون اونها هم آدم هستند مثل همه ما فقط شرایطشون فرق می کنه.

خودم

باتشکر از هیوا نسیم جان منم با هیوا موافقم.

مهسا

با اطمینان میگم که هیچ وقت نقش بازی نکردم... اما خسته میشم از فکر کردن به این که: نکنه داره نقش بازی میکنه.... انگار تو هم چند وقتی ست شدیدا درگیر این بازی هستیD: بی ربط: یعنی دیگه هیچ از پشت یک سومی نیست که بخونیم؟؟؟؟

حوض نقاشي

بازي جالبيه. خيلي وقتا كسايي كه فكر مي كنم مي شه بهشون اعتماد كرد، مافيا مي شن و به شدت ماهرانه بازي مي كنند انقدر كه مي گم يعني مي شه انقدر خوب نقش يه آدم قابل اعتماد رو بازي كرد؟ يا چون آدماي خوبين خدا يارشونه كه لوشون نمي ده.