می نویسم پس هستم

دلم برا خودم تنگ شده بود، خیلی زیاد، انقدر که الان بعضی از "من" هایم را فراموش کرده ام. اون چیزی که "من" هر کسی را تشکیل میده بیشتر از هرچیز دیگه ای نیاز به مراقبت داره.

باید هر روز به خودت سر بزنی، حالش بپرسی، ببینی دردش چیه و نگذاری دردش ریشه کنه. "من" غذا می خواهد، آب می خواهد، نون می خواهد و خیلی چیزهای دیگه.

برا یکی غذاش میشه کتاب، آبش میشه فیلم، نونش میشه ورزش. برا یکی غذاش میشه ماشین بازی، آبش میشه دختربازی و نونش هم ....

اگه به هر بهونه ای "من" را فراموش کنیم و بگیم بگذار این امتحان را بدم، این پایان نامه را بنویسم، این بچه را به یک جایی برسونم و ... به خودت میای میبینی که دیگه "منی" وجود نداره و تو دیگه اونی نیستی که یک روزی روح بزرگی داشت که حاضر نبود اون را با دنیا عوض کنه.

هنوز هم نوشتن را بهترین راه برای تنها شدن، برای تنهایی کردن و به خودم فکر کردن می دونم، برای چیزی که بهش مراقبه هم می گویند. 

نوشتن چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود، پس بنویسیم تا باشیم.

ته نوشت:

خالی شدن اینجا از محتوا دلیل اقوی بود برای مدتی دوری تا امتحان تافل. لطفا تا دوباره شیب منفی محتوای اینجا را احساس کردید، کمکم کنین.

/ 3 نظر / 11 بازدید
نسیم

به به سلام. دلمون به خدا برات تنگ شده بود. مزاحم نمی شدیم می گیفتیم درس دارین؟ خوبی؟ الان این "من" آب و نون و غذاش روبراهه :) تافل رو دادی یعنی؟

موفقیت در کمین شماست

امروز گامی برای موفقیت برداشته اید؟ مجموعه ی آموزشی سریع خوانی همراه با نرم افزار ارائه شده توسط استاد بزرگ کتاب خوانی جهان مجموعه ی 7 راز بزرگ انگیزه مجموعه ی آموزشی استفاده از قدرت حافظه مجموعه ی آموزشی استفاده بهینه از شرایط بد و بدشانسی ها مجموعه ی آموزشی تفکر تحول برانگیز مجموعه ی آموزشی تمرکز جادویی مجموعه ی آموزشی راه های اجرایی کسب ثروت مجموعه ی آموزشی مثبت اندیشی و اعتماد به نفس مجموعه ی آموزشی پیروزی در تعاملات روزانه بسته ی آموزشی نکات طلایی برای موفقیت دانشجویان بسته ی آموزشی نکات طلایی در صحبت کردن با کودکان زود دیر می شود 659776672