تعیین سبک رهبری

همینطور که نمیشه با همه آدم ها با یک سبک رفتار کرد، با همه مرئوسان هم نمیشه با یک روش مدیریتی رفتار کرد. مدتی پیش روش برخورد یکی از همکاران را با مرئوسش دیدم و آن بنده خدا را حسابی مورد عنایت قرار دادم. در جواب گفت که خود شما همیشه تاکید می کنید که برخوردهای مان باید همیشه انسانی و غیر دستوری باشه.

در بحر تفکر همی غوطه ور شدندی و کتاب "مدیریت عمومی" دکتر الوانی را گشایش همی کردی و مطالب زیر را به مشارالیه از روی کتاب بیان کردندی:

نظریه های هدایت و رهبری در دنیا به سه دسته کلی تقسیم می شوند:

اولی "نظریه خصوصیات فردی رهبری" است که بر مبنای این نظریه، رهبران ابرمردانی هستند با ویژگی های خاص و ذاتی که هرکس در هر زمانی و در هر جامعه و سازمانی این ویژگی ها را داشته باشد می تواند رهبر مناسبی شود و قاعدتا سبک رهبری اش را خودش بر مبنای تشخیص خودش تعیین می کند.

دومی " نظریه رفتار رهبری" است که طبق آن رهبران باید یکی از دو روش "انسان گرا" یا "سازمان گرا" را به عنوان سبک خود انتخاب نمایند. در روش سازمان گرا، سازمان مقدم بر افراد است و بر اساس اهداف سازمان رهبر باید همه امور را به پیش برده و در صورت لزوم حتی انسان ها را فدای سازمانش کند.

سومی " نظریه موقعیتی و اقتضایی" است که به روز ترین این نظریه ها و روش جاری در اکثر سازمان های معتبر دنیا می باشد. طبق این نظریه، یک مدیر بر اساس سه متغیر اساسی که خصوصیات فردی خود، کارکنان و همچنین موقعیت و شرایط سازمان می باشد باید سبک رهبری متناسب با آن را انتخاب کند.

یعنی اگر مثلا کارکنان یا یکی از آنها رفتار کاملا نابالغانه داشتند و یا سازمان در شرایط بسیار بدی بود، سبک رهبری باید "آمرانه" باشد. اما اگر کارکنان رفتار کاملا بالغ داشته و یا سازمان در شرایط بسیار عالی قرار داشت، سبک رهبری باید "تفویضی" باشد. همینطور برای شرایطی ما بین اینها سبک های رهبری "آمرانه پدرانه" و "مشارکتی" توصیه می شود.

از اونجایی که آن همکار مورد نظرمان رفتاری کاملا نابالغانه داشت تاکید من برخورد آمرانه با ایشان بود، باشد که رستگار شوند.

/ 2 نظر / 45 بازدید
نینا

امیر جان خیلی ممنون که درس های دانشگاه رو یکم برامون دوره کردی:) واقعا اینکه توی کار استفاده میکنی خیلی خوبه. آفرین پسر خوب :)

حسنا

خوب من که چیزی نفهمیدم یه کم سطح پایین تر توضیح می دادی ولی این سبک حرف زدنت تو حقلم برفتندندی!