پذیرش اشتباه

چند بار تا حالا براتون پیش اومده که ته دلتون میدونستین اشتباه کردین ولی حاضر به اعتراف نبودین.

چند بار تا حالا رو اعصاب خودتون و اون بدبختی که به خاطر اشتباه شما اذیت شده ساعت ها راه رفتین در حالی که همون لحظه اول با یک معذرت خواهی کوچیک کل موضوع کان لم یکن میشده.

چند بار تا حالا تو خیابون دعواهایی را دیدین که فقط با یک بالابردن کوچیک دست راننده به نشانه معذرت خواهی قابل حل بوده ولی کار به خون و خونریزی کشیده.

چند بار تا حالا با رییستون فقط به خاطر اینکه بگین خیلی دقیقین و همه تصمیم ها و اقدام هاتون فکر شده است یا برای اینکه مثلا تو جلسه ضایع نشین، الکی بحث را کشوندین به موضوعات حاشیه ای و تخصصی و زدین به صحرای کربلا و وقت چند نفر دیگه را هم گرفتین.

من خودم همه اینهایی را که گفتم n بار انجام دادم.

کلا عادت کردیم که همیشه طلبکار باشیم و دو قورت و نیم مون باقی باشه. حالا در هر موضوعی، رانندگی، کاری، خانوادگی، سیاسی، دوستی ...

بخش عمده اش هم بر می گرده به فرهنگمون، هم از بچگی بهمون یاد ندادن و هم رفتاری که از بزرگتر هامون دیدیم هیچ وقت مبنی بر پذیرش اشتباه نبوده.

از آنجایی که بنده به شدت به انگلیسی علاقه مندم و مثل همیشه دارم از پایه دوباره میرم بالا و موضوع جلسه پیش هم روش های عذرخواهی بود، این موضوع خیلی توجهم جلب کرد.

ببینین دوستان غربی چه طور این موضوع را فرهنگ سازی کردن. این عزیزان برای این موضوع اصطلاحات و روش های اجرایی دارن و کلا این موضوع را از طریق زبان و گفتار در خودشون نهادینه کردن.

different ways to apologize

Give an excuse    " I'm sorry . I didn't realize …"

Admit a mistake  " I forgot I left it there ."

Make an offer      " I'll take it out right now ."

Make a promise   " I promise I'll … / I'll make sure to …"

 

/ 2 نظر / 5 بازدید
آزاد

سلام دوست گرامی ، با یک مطلب جدید بروز هستم ، فرصت داشتید خوشحال می شوم یک سری بزنید. موفق و سربلند باشید چشمه ریگی | http://blog.cheshmehregi.com/

نعیمه

می دونی امیر بدبختی اینجاست که تو مملکت و فرهنگ ما اگه طلبکار نباشی قطعن بدهکاری. حالم از هر دو حالت به هم می خوره مازیلای من صفحه وبلاگ تو رو خیلی تیره باز می کنه ایراد از سیستم منه یا رنگ وبلاگت اینه؟