چشمان بدون عینک

لطفا با فاير فاكس اينجا را بخونين، با اكسپلورر مطالب كامل نميان.

دو خوانی یک کتاب

اگر تا حالا دو خوانی یا همان دو نفری خوندن یک کتاب را تجربه نکردین، برای شروع " خرده جنایت های زن و شوهری" فکر می کنم انتخاب خوبی باشه. خوندن دو نفری یک کتاب نمی دونم اصطلاح خاصی داره یا نه یا اینکه اصلا مرسوم هست یا نه ولی من اسمش گذاشتم "دو خوانی". با اینکه اون را فقط یکبار تجربه کردم ولی هنوزم با یادش مست میشم و به اوج لذت فرهنگی میرسم.

روش کار اینجوریه که یک کتاب را که ترجیحا به صورت دیالوگ های بین دو نفر باشه را انتخاب میکنین و بعدش با نظر دوستتون، شخصیت خودتون را از بین دو شخصیت کتاب انتخاب میکنین(حالت نرمالش اینه که بین مذکر و مونث داستان و خودتون مطابقت وجود داشته باشه). بعد دیالوگ های شخصیت 1 را شما و 2 را دوستتون با صدای بلند می خونین. می دونم الان میگین این که همون نمایشنامه خوانی است. بله همونه ولی فرقش اینه که فقط دو نفری و اونهم تو خلوت خودتون و فقط هم برای دل خودتون انجام میشه.

 

ژیل: چرا! در اجتماع ادعا میکنی که روشنفکری، ولی در حقیقت حتی فکر این رو که به زن دیگه ای دست بزنم نمی تونی قبول کنی.

لیزا: خوب معلومه! این مزخرفاتیه که آدم توی مهمونی ها وقتی دیس غذا رو به هم تعارف میکنن سرهم میکنه که مثلا جالب به نظر بیاد!

ژیل: پس معتقد به آزادی نیستی.

لیزا: معلومه که نیستم!

ژیل: پس حسودی؟

لیزا: خیلی!

ژیل: در این صورت زن و شوهر آزادی نیستیم؟

لیزا: فقط در حرف. خیلی مبهم. آخر غذا بین پنیر و قهوه. نه بقیه وقت ها.

ژیل: موافق نیستم.

 

خرده جنایت های زن و شوهری، نمایشنامه، اریک امانوئل شمیت، ترجمه شهلا حائری، چاپ هشتم، خرداد 88، نشر قطره، قیمت 2000 تومان، حداکثر زمان لازم برای مطالعه کامل در یک دور خواندن پیوسته " 2 ساعت".

 

 

   + امیر ; ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٦ تیر ۱۳۸٩
comment نظرات ()