چشمان بدون عینک

لطفا با فاير فاكس اينجا را بخونين، با اكسپلورر مطالب كامل نميان.

تنها دو بار زندگی می کنیم

بالاخره دوستان ما وقتشون خالی شد و بهنام بهزادی هم ما را طلبید تا اولین فیلمش ببینیم. البته ناگفته نماند که توصیه کیوان مهمترین نقش را داشت.

به جرات می تونم بگم یکی از تاثیر گذار ترین فیلم های ایرانی بود که در چند سال اخیر دیده بودم.

داستان فیلم ترکیبی از "طعم گیلاس" کیارستمی است با داستان شازده کوچولو.

شازده کوچولویی که ییهو وسط زندگی راننده مینی بوسی سبز میشه که عمرش را تمام شده می دونه و ...

حس زندگی مجدد با به وجود آمدن عشق در یک مرد ۴٠ ساله انقدر خوب به تصویر کشیده میشه که آدم میبره به سیارک شازده کوچولو و از سینما که میاد بیرون چشمش دنباله شازده کوچولوی خودش می گرده.

دیالوگ بین سیامک(علیرضا آقاخانی) و  عشق قدیمیش وفتی که بعد از ١٨ سال آن را پیدا کرد خیلی تاثیر گذار بود. سیامک به اون خانم که الان دیگر شوهر داشت گفت:

تو زندگی چیزهایی هست که اگر به موقع اونها را نگی تبدیل به حسرت میشه. من الان اینجام که یکی از اون حسرت ها را بگم. من دوران دانشگاه عاشق تو بودم ولی هیچ وقت روم نشد که بگم. آخه اون وقت ها اینجوری نبود، باید تا میشد خودمون را کنترل می کردیم تا کسی نفهمه عاشقیم.

البته عین دیالوگ را یادم نمونده و جملات بالا را نقل به مضمون کردم.

نمی دونم یعنی همه ما شازده کوچولویی تو این دنیا داریم که ییهو بیاد و باعث بشه زندگی دوم را تجربه کنیم؟

به امید روزی که شازده کوچولومون را پیدا کنیم و نگذاریم از این حسرت ها تو زندگیمون به وجود بیاد.

 

   + امیر ; ٥:٠٢ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٦ بهمن ۱۳۸۸
comment نظرات ()